بررسی تأثیر سازمان یادگیرنده بر رفتار نوآورانه با در نظرگرفتن تعلق کاری کارکنان به‌عنوان متغیر واسطه در شهرداری منطقه 8 تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

2 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

چکیده

     هدف این پژوهش پیمایشی بررسی تأثیر سازمان یادگیرنده و تعلق کاری کارکنان بر رفتار نوآورانه آن­ها در شهرداری منطقۀ 8 تهران است. جامعۀ آماری شامل مدیران شهرداری منطقۀ 8 تهران است که هنگام انجام تحقیق بالغ بر 71 نفر بودند و بنابراین سرشماری انجام شد. در این پژوهش از پرسشنامۀ ابعاد سازمان یادگیرنده (DLOQ) مارسیک و واتکینز (2003)، پرسشنامه رفتار نوآورانه کارکنان اسکات و براس (1994) و پرسشنامۀ تعلق کاری کارکنان شافلی (2003) استفاده شد. برای آزمون فرضیه­ها از رگرسیون دومتغیره و تحلیل مسیر استفاده شد. بر اساس نتایج، سازمان یادگیرنده به­صورت مستقیم و غیرمستقیم و به­واسطۀ تعلق کاری بر رفتار نوآورانه کارکنان شهرداری منطقه 8 تهران، تأثیر بالا و معناداری دارد. همچنین، سازمان یادگیرنده بر تعلق کاری کارکنان و تعلق کاری کارکنان بر رفتار نوآورانه آن­ها تأثیر مستقیم بالایی دارد.
 
 

کلیدواژه‌ها