بررسی نقش تعدیل‌گر "یادگیری" در ارتباط بین "عوامل فردی" و "تحریک به تسهیم دانش" ( مطالعه موردی: دانشگاه شاهد)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت صنعتی،دانشکده مدیریت و حسابداری،دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت صنعتی. دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

3 گروه مدیریت بازاریابی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده

یکی از چالش‌های پیش روی سازمان‌ها در این برهه از زمان، فراهم ساختن محیط مناسب برای ترغیب کارکنان در جهت به اشتراک گذاشتن آگاهی های خویش است. تسهیم دانش، یکی از مراحل مؤثر در فرآیند مدیریت دانش به شمار می‌رود، به همین دلیل دانشگاه‌ها به عنوان مراکز خلق دانش و بروز خلاقیت نقش بارزی را در توسعه دانایی کشورها دارند. تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل گر یادگیری در ارتباط بین عوامل فردی و تحریک به تسهیم دانش در دانشگاه شاهد انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان دانشگاه، که شامل 226 نفر بود و با استفاده از روش برآورد نمونه از جامعه محدود، نمونه ای با حجم 143 نفر برآورد شد. براساس مبانی فلسفی پژوهش، جهت گیری و هدف پژوهش از نوع کاربردی است؛ استراتژی پژوهش از نوع پیمایشی _ مطالعه موردی است. داده‌های جمع آوری شده، با استفاده از نرم افزار SPSS و PLS به صورت توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که تمام عوامل فردی یعنی اعتماد، انگیزش، علاقه، نگرش و خودکارآمدی بر تحریک به تسهیم دانش تأثیر دارند و همچنین مشخص شد که عامل یادگیری در ارتباط بین عوامل فردی و تحریک به تسهیم دانش نقش تعدیل‌گر دارد.

کلیدواژه‌ها